Yarın erkenden kalkcam ve ben hala uyumadım saat 3 olacak, zaten elimde olsa uyumadan yemek yemeden yasamak isterdim heralde açlık ve uykusuzluk olmasaydı..
Allah kimseyi açlık ve susuzlukla imtihan etmesin..ama bendeki bu dengesiz beslenmenin sonu ne olacak korkuyla merak ediyorum..hayrolsun..

Annem tatilde olduğu için ve babamla ben istanbulda olduğumuz için evin temizliğiymiş yemeğiymiş hepsi bana kaldı, çalışan ev kızı oldum bi anda. Bugün bezelye yemeği yapayım dedim, internetten arastırdım kolay yapılıyomuş iki dkda yaparım diye düşündüm ama babam aradı dışarda yiyelim dedi, oh çektim içimdenn. İşin kötüsü babam benden erken gidiyo eve ve benim eve gidip yemek yapmam filan baya gec oluyo o yüzden dışarda yemek en mantıklısıydı ama bundan sonra bir gün önceden yapmam gerek ki babam eve gelince yiyebilsin ben de gelince ne yiycez telaşı yaşamayayım. Bu geceden yemek yapayım dedim yarın için, ama babamın yarın işi varmış geç gelecekmiş ona da gerek kalmadı :))

Fatihimi çok özledim yaaa(kardeşim), şirkette resimlerini açıp bakıyorum bazen, ordakiler de "ayyy çok tatlı maşallah" deyip seviyolar, bazen gelip "açsana resmi, özledim, bakayım" diyorlar, zaten özlemişimm daha da özletiyolar yaa. Annem de aradı bugün "çok özledim, gel" diyo, iki haftadır gitmiyorum haftasonları. Bu haftasonu gitmeyi düşünüyorum hayırlısı bakalım babamla gideriz belki..

Ay hiç özel hayat filan kalmadı valla yaaa çalışmak ne zormuşş, bir sürü şey planlıyorum ama erteleyip duruyorum.. Okulu özledimm.. Ve arkadaşlarımı.. Hoş, aynı dersleri alıcam gibi görünüyo bu dönem, gecen sene çok asmıştım çünkü dersleri e dolayısıyla da bi ilerleme kaydedemedim.. Ama Erhan hoca'nın derslerini almicam bu dönem karar verdim, hatta onun derslerini ben en son dönem alıp vereyim toptan mümkünse derse de girmeden ödevle... Ay bi sıkıcı geciyo ki dersler, ordan oraya atlayıp duruyo konu dağılıyo topluyo filan ama hiiçç bişey öğrenemiyorum bu adamın dersinden ben yaaa..Kişisel Gelişim konusunda anlattıkları kalıyo bi tek akılda, o derse dönüyo ama bizim kafa başka yerlerde kalıyo.. Kulakları çınlasın :P
en iyisi biraz ara vermek..sonra alır veririm inşallah dersleri..biraz daha toparlayayım da kendimi

stajın bitmesine de 13.5 gün kaldı, cumartesileri yarım gün gidiyorum ama bu haftasonu annemlerin yanına gidersem cumadan giderim büyük ihtimalle ve yarım gün daha uzar stajım.. çabuk geçiyo..

Hadi bi de resim eklyim içimden geldi..



Beykoz..
Kareye sığdırmaya çalışırken çapraz aldım, sonra Nevin'in çapraz fotoğrafları geldi aklıma kızz işini biliyomuş ayrı bi havası oluyo çapraz resimlerin :))

Kalıcı Bağlantı Yorum (2) Yorum yaz!

her gün saatler öncesinden kalkardım staj için ama bugün 8de uyandım, ben de şaşırdım kendime nasıl oldu da erken uyanmadım bu sefer diye. Sonra halsizliğimi filan farkettim..bugün de hastayım yaaa.. Uyumayı sever herkes, ben de seviyorum ama öyle deliksiz rahat bi uyku çektiğimi pek hatırlamıyorum, arada bi uyanır tekrar yatarım geceleri, özellikle son bikaç yıl böyle..o yüzden midir bilmem hep yorgun hissediyorum.
kendimi kötü hissedince öğle arasında çıktım geldim eve, annecim aradı "biraz rahatsızım erken çıktım bugün " dedim sonra "keşke demeseydim" dedim kendi kendime, anne yüreği sonuçta..

evde de karıncalar var ya birsürü, Allah'tan sadece oturma odasındalar bi de mutfağın yolunu öğrenirseler yanarım işte o zaman. Dün sehpanın üzerine tatlı koydum hemen biriki dakika bişeyler yazmam gerekiyodu sonra elime bi aldım tabağı tatlının etrafı karınca dolu! "yaa ne ara kokusunu aldınız da geldiniz! Bu benim tatlım!" diye azarladım biraz sonra hepsi özür dileyip gittiler yuvalarına öyle olmadı tabiki de ama şaşkınlığımın etkisiyle "yaaa ama o benim tatlıımm !" diye kızgın üzgün bi tepki verdiğimi hatırlıyorum sonra karıncalı yerlerini atıp yedim tatlımı ama aç gözlülüğümden değil ben karıncaları düşündüm, şimdi gözüm kalır tatlıda karıncaların boğazında kalır yazık

bugün babanem geliyo evine, ben de yine geceleri yatmaya onun evine gecerim, evde tek yatmak biraz cesaret istiyo çünkü.. gündüz iyi de gece olunca kendi kafamdan senaryolar uydurmaya başlıyorum sonra yerimden bile kalkamıyorum korkudan

hem evimiz en üst kat olduğu için çok sıcak, uyuyamıyorum, hasta olup duruyorum..

yarın yine gidicem işe, staja yani, yarım gün.. cumartesi günleri bile çalışıyorum yaa bizimkiler de beni çatlata çatlata tatil yapıyolar ama şu staj bi bitsinn de görsünler tatil nasıl yapılırmış :P tatilin kıymetini daha bi anladım bu staj sayesinde..bu açıdan yararlı olacak galiba, artık tatilden sıkıldım diye sızlanıp durmam (evet! tatilden bile sıkılıyorum yaa ben!).. bazen düşünüyorum acaba doğru mesleği mi seçtim ben diye, arkadasıma da dedim ki ilk başladığım gün "yaa ben böyle pc başında programlanmış gibi kod yaza yaza mı gecircem ömrümü, yazılımcı olmaktan vaz mı geçsem acaba", o da "yaa özlem en iyi iş masabaşında olmak" filan dedi neyse biraz daha iyi hissettim sonraki günler baktım da zaten çalışanlar da bunun farkında ve bi şekilde eğlenmenin yollarını buluyolar. mesela bana dedi ki biri "burda kutlama için bahane arıyolar.. birinin çocuğu olsa hadi kutlayalım, şu evlenmiş hadi dışarı çıkalım, doğum günüymüş hadi pasta yiyelim..." bu sözler beni biraz olsun kendime getirdi yani, Yoksa hepsinin robotlaşmış yazılımcılar olduğunu düşünecektim

İnşallah hayırlısıyla şu stajı atlatırım kazasız, belasız ve öğrenmiş, faydalanmış olarak ve inşallah okulum bittiğinde iyi bir işim olur benim de, mutlu, bol maaşlı bi iş kadını olurum..Amiiinn!

Kalıcı Bağlantı Yorum (2) Yorum yaz!

şu an şirketteyim, bana eğitim veren kişi gelmedi bugün ben de odada kendi başıma çalışıyorum, 3 kişiydik bi odada biri izne çıktı bu hafta, diğeri de gelmedi işte tek kaldım. zaten bazı garip yaratıklar stajyerim diye kaale almıyo gibime geliyo sinir oluyorum ben hiç alışkın değilim böyle şeylere :( ayrıca hala stajın nasıl bişey olduğunu tam kavrayabilmiş değilim adam döküman verdi okuyorum iki haftadır ve arada bir de programın içindeki örnekleri inceliyorum çok sıkıcııı

zaten ben çok sıkılgan biriyimdir, cocukluğumdan beri böyle bu kendimi bildim bileli.. çocukken kung-fu kursuna yazılmıştım ya da blue çağımdaydım heralde o zamanlar, beyaz kuşaktan sarı kuşağa daha yeni geçmiştim ki bizimkilere söylenmeye başladım "yaa ben çok sıkıldım dayanamıyorum artık gitmiycem " diye diye aldırttım kendimi kurstan, şimdi "keşke ne olursa olsun devam etseymişim" diyorum. arkadaşlarım da vardı hocam da çok ilgileniyodu ama bendeki bu huy işte..önüne geçemiyorum bazen..belki de vardır bir hayır kim bilir..

sonra biir sürü kurs-etkinlik vs var böyle hep yarıda bıraktığım, bir çoğunu da ailemin ısrarlarına dayanamayıp zar zor bitirdim ama sonunda elde var sıfır, istemeye istemeye devam edince yarıda bırakmaktan farkı kalmıyo maalesef...

sıkılganlık bir hastalık mı acaba, hayatı tat alınmaz hale getiriyor çünkü :/ tedavisi filan var mıdır..

22 ağustosta bitecek en erken, ya sabır deyip beklemekten başka çare yok.. elimden gelse stajı da bırakıp gidecem ama bari bunu bitireyim. bi işi de bitireyim yaa, okulun birini de bıraktım sayırlır zaten diğerini de anca yürütüyorum ondan da sıkılmasam iyi..

off nolcak böyle hiç bilmiyorum valla ne garip bi insanım ben nolur diğer normal insanlar gibi girdiğim işi sonuna kadar yürütsem..

Kalıcı Bağlantı Yorum (2) Yorum yaz!

neden neden nedennn??...


çok moralim bozuk :( belki de hayatımın en zor günleri bunlar, inşallah daha zorları gelmez...

Kalıcı Bağlantı Yorum (2) Yorum yaz!

"Hersey biter herkez gider
Gün bile kacar gecenin koynuna saklanir
Birtek ben kalirim benligimden tasar sevgim kahve gözlerinde
Yankilanir yasanmamislari düsünür kuytularda üzülürüm"


----------------------------------



"artık kısa cümleler kuruyorum
sevdiklerim sevmediklerim yanımda
kabullendim herşeyi olduğu gibi yola çıktım yarınlara
son günlerde çok düşünür oldum
zor zamanları çabuk atlatır oldum
bakıyorum aynaya her gece içim rahat biraz yorgunum sadece
hayatıma giren herkese yaşanamış herşeye
teşekkürler büyüyorum sizinle..."

--------------------------------------------

resimler bana ait değil...

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!